“Mam, ik wil het echt heel graag.”

“Mam, ik wil het echt heel graag.”

Al jaren vraagt Celina een aantal keer per jaar of ze haar haren kort mag. Kort als in een “jongenskapsel”, net als haar broer. Nu ben ik van mening dat het haar eigen keuze moet zijn, maar toch durfde ik dit niet uit angst dat ze er spijt van zou krijgen.

Eergisteren kwam daar de vraag weer. Ik liet haar weten dat ik wat angstig was dat ze er spijt van zou krijgen, waarop ze antwoordde: “Mam, het is wel mijn haar en ik wil het echt heel graag korter, als ik het niet leuk vind dan weet ik dat. Dan heb ik het in ieder geval geprobeerd.” Tja, daar sta je dan. Gisteravond zochten we samen op Pinterest naar een leuk kapsel en zo kwamen we uit bij een bob, kort van achteren en langere plukken aan de voorkant.

14maart2018-celinakorthaar

Vanochtend was het dan zover. Ik legde de vrouw uit hoe Celina het wilde hebben, liet een foto zien en zei dat het eigenlijk hetzelfde soort kapsel moest worden als dat van haar collega die op dat moment achter de kassa stond. Tijdens het knippen liet ik nogmaals weten dat de korte achterkant moest overlopen naar langere plukken aan de voorkant.

Echter, zoals wel vaker bij de kapper, heeft de kapper het alsnog anders geknipt. Een beetje als een “bloempotkapsel”, ik kon wel janken. Ik was zo bang dat Celina het niet mooi zou vinden. Ik wilde de vrouw eigenlijk van alles zeggen, maar ik besloot het te laten voor wat het was. Op de kappersstoel zat namelijk mijn meisje met een glunderend gezichtje, onwijs trots naar zichzelf te kijken. Ze heeft kort haar, eindelijk. En dat is alles wat ze al die jaren wilde. Wat is ze toch stoer! <3

20 reacties op deze post
“Ik blog niet voor de reacties”

“Ik blog niet voor de reacties”

De vakantie is hier inmiddels afgelopen en twee van de drie kinderen zitten weer op school. De middelste is thuisgebleven om nog wat aan te sterken, ze is namelijk de hele vakantie ziek geweest. Zo ontzettend sneu. Nu het huishouden zo goed als gedaan is en zij boven in mijn bed televisie ligt te kijken, kan ik even een blogpost online plaatsen.

Heb van alles waar ik over wil schrijven, maar ik merk dat ik wat terughoudender ben geworden voor wat betreft het delen van persoonlijke gebeurtenissen/gevoelens. Jammer eigenlijk, want ik weet nog dat ik het altijd wel fijn vond om van mij af te schrijven op mijn vorige site. Daarnaast gaven de reacties die daarop kwamen altijd wel een soort steuntje in de rug of een “Je bent niet alleen” gevoel.

Nu plaats ik eigenlijk alleen nog maar posts over planten en recepten en misschien komt het dan ook wel daardoor dat de reacties op ‘Zij die blogt’ wat uitblijven. Niet iedereen heeft wat met planten en wat plaats je nou onder een recept die je waarschijnlijk al eerder hebt voorbij zien komen. Ik heb altijd gezegd “Ik blog niet voor de reacties“, maar ik merk nu toch wel dat het een groot onderdeel is van het bloggen. Het maakt het bloggen toch nog ietsjes leuker dan dat het al is.

Anyway. Celina vroeg mij onlangs waarom zij niet meer met haar foto’s + verhalen op mijn site staat. Ik heb haar gezegd dat ik niet zeker wist of zij dit nog wel wilde, zo heeft haar broer er namelijk totaal geen behoefte meer aan en dat respecteer ik. Ik heb haar uitgelegd dat alles wat ik online plaats, altijd online te vinden zal zijn. Ook nadat ik alles van mijn site verwijderd hebt. Celina liet weten het te begrijpen en wil toch wel weer graag zo af en toe verschijnen in blogposts, maaaarrr niet voordat ze eerst de foto’s en verhalen heeft bekeken en gelezen. Helemaal goed, zo zou ik het zelf ook willen. Dus met de tijd zal mijn grote meid ook weer eens haar gezicht laten zien op ‘Zij die blogt’. Waarschijnlijk heeft het dan alsnog met planten of een recept te maken, maar daar moet je het dan maar even mee doen :D Kind is nu eenmaal net zo gek op planten en bakken van lekkers als ik.

Croton

Weer een beetje van de hak op de tak allemaal, maar als je mij al langer volgt dan weet je dat ik vaak zo ben haha. Ik sluit deze post dan ook gewoon af met een plantenfoto, ik ontdekte namelijk gisteren dat mijn Croton bloemknoppen heeft ennuh…daar word ik erg blij van. Fijne dag vandaag!

6 reacties op deze post
Recept: Pindakaas cupcake gevuld met aardbeienjam

Recept: Pindakaas cupcake gevuld met aardbeienjam

8,5 jaar geleden besloot ik een cupcake te maken met twee van de favorieten van Mark en Duncan, pindakaas en jam. Toen zij de pindakaas cupcake hadden geproefd werd deze meteen benoemd als één van hun favorieten. Nu na al die jaren zijn zij nog steeds enorm blij wanneer ik hen ermee verras. Geeft toch wel een fijn gevoel als iets dat je ooit eens hebt verzonnen zo in de smaak valt. Vandaag deel ik het recept.

Recept: Pindakaas cupcake gevuld met aardbeienjam

Ingrediënten voor het cupcake beslag (voor minimaal 16 cupcakes):
230 gram (patent)bloem
1 theelepel bakpoeder
125 gram boter, op kamertemperatuur
250 gram kristalsuiker
1 theelepel vanille extract
3 middelgrote eieren
4 eetlepels pindakaas
100 ml room
een mespuntje zout

Ingrediënten voor de vulling:
aardbeienjam

Ingrediënten voor de botercrème:
200 gram boter, op kamertemperatuur
4 volle eetlepels pindakaas
100 gram pure chocolade, gesmolten en afgekoeld
175 gram bakkerspoeder
10 tot 20 ml melk/room
2 theelepels vanille extract

Recept: Pindakaas cupcake gevuld met aardbeienjam

Verwarm je oven voor op 175ºC en plaats de cupcake vormpjes in een muffin pan. Mix de boter totdat deze zacht is, voeg daarna de suiker en de eieren toe en mix dit voor ongeveer 3 minuten.

Zeef de bloem, bakpoeder en het zout in een schaal en voeg dit met de room, pindakaas en vanille extract aan je mixerschaal toe en meng dit alles tot een geheel. Is het beslag iets te dik naar je zin dan kun je altijd nog een beetje room toevoegen.

Verdeel het beslag over de vormpjes (vul ze tot ongeveer de helft) en bak de cupcakes voor 15 tot 20 minuten. Prik met een tandenstoker in het midden van je cupcake, komt deze er schoon uit dan zijn je cupcakes klaar en kun je ze op een rooster laten afkoelen. Ondertussen kun je de botercrème maken.

Recept: Pindakaas cupcake gevuld met aardbeienjam

Plaats de boter in je mixerschaal en mix dit totdat het zacht is. Voeg dan de suikerbakkerspoeder, gesmolten chocolade, pindakaas, vanille extract en melk/room toe en mix dit voor een minuut of vier. Zodra de cupcakes zijn afgekoeld kun je beginnen met het vullen van de cupcakes en het aanbrengen van de botercrème.

Maak in iedere afgekoelde cupcake een een holletje in het midden tot een aantal mm boven de bodem. Dit kun je bijvoorbeeld doen met een appelboor. Bewaar hetgeen dat je uit de cupcakes haalt, je hebt een gedeelte ervan strak weer nodig. Schep nu wat jam in de holletjes van de cupcakes en met de stukken cupcake van de vorige stap kun je de cupcakes weer dichten. Vervolgens maak je de pindakaas cupcakes af met een toef van de heerlijke pinda-choco botercrème en wat fijngehakte nootjes of iets dergelijks.

Fijne woensdag gewenst!

Nog geen reacties op deze post
De Hylocereus Undatus, Pitaya plant

De Hylocereus Undatus, Pitaya plant

Een plantenverzamelaar, zo kun je mij gerust noemen. Het verzorgen van de planten en het zien van de groei zorgt bij mij voor een enorme rust. Maar niet alleen bij mij, ook bij Celina. Zij vindt het namelijk geweldig om bezig te zijn met haar eigen plantjes en heeft er dan ook al aardig wat verzamelt. Zo ook de Hylocereus Undatus, de Pitaya plant of drakenfruit plant.

Hylocereus Undatus

Al een lange tijd heeft zij deze kleine plant in haar kamer staan, echter stonden we er onlangs pas bij stil dat dit leuk uitziende plantje misschien toch wel eens in een potmaat groter mocht staan. Ondanks dat het eruit ziet als een schattig klein plantje en je niet zou verwachten dat dit heel groot kan worden, is dat dus wel het geval. De Hylocereus undatus/Pitaya kan namelijk 6 meterslange scheuten krijgen. Hij zal dus veel groter kunnen worden dan we dachten.

Hylocereus Undatus

Dus, we besloten hem uit zijn te kleine potje te halen zodat hij weer flink kan groeien. Nadat hij eruit was heb ik voorzichtig de aarde losjes gemaakt en zo kon ik het plantje makkelijk ‘scheuren’. Daarna stopte ik de verschillende stukjes in kleine binnenpotten met een mengsel van licht vochtig potgrond en perliet.

Hylocereus Undatus

Zo gingen we van 1 plant in een overvolle pot naar 6 potjes met een kleiner aantal scheuten in ieder potje. Celina besloot er zelf drie te houden, één aan Emmilyn te geven en twee aan mij. Zo lief van haar. We zijn alle drie nu enorm benieuwd hoe groot deze leuke plantjes zullen worden.

Hylocereus Undatus

Wat ik tot nu toe aan verzorging heb gedaan en waar hij het goed op lijkt te doen is het zorgen voor genoeg licht en het ietwat vochtig houden van de aarde. Nu moet ik zeggen dat ik hem de laatste twee weken ben vergeten, dus de aarde was nu wel erg droog…oops. Vanaf nu weer beter in de gaten houden en hopen dat ze alle 6 maar heel groot mogen worden.

Nog geen reacties op deze post
1 5 6 7 8 9 12