Mijn gewicht, met mijn neus op de feiten gedrukt

Mijn gewicht, met mijn neus op de feiten gedrukt

Voor diegene die mij al langer dan vandaag volgen, weten dat ik onwijs heb ‘gestruggeld’ met mijn zelfbeeld. Ik zag mijzelf vooral altijd dikker dan dat ik was en was alsmaar bezig met het lijnen en sporten. Ook een suikervrije periode brak aan waarin ik mijzelf wel echt serieus beter voelde, had minder last van kwaaltjes, ziek zijn etc., maar na de eerste kilo’s te zijn kwijtgeraakt draaide het uiteindelijk alleen nog maar om mijn gewicht. Ik bleef mijzelf dik zien en ging misschien iets te ver door met het afvallen.

Nu een paar jaar verder ben ik op mijn zwaarst ooit, 84 kilo, ik geloof dat dit zo zwaar is als op het einde van mijn laatste zwangerschap. Nu alleen dan zonder buik of nou ja, zonder baby in mijn buik. Want een vetbuikje, die heb ik inmiddels wel. Waar ik er voorheen alles aan deed om dit te voorkomen, was ik nu op een punt beland dat mijn mental health voorrang kreeg i.p.v. het alleen maar focussen op een slank lichaam. Maar daar moet, ondanks dat ik eigenlijk niet bezig wil zijn met het afvallen, toch verandering in komen. Lichamelijk ga ik namelijk alleen maar achteruit.

Zo bracht ik vanochtend bijvoorbeeld een bezoek aan de huisarts vanwege een aanhoudende benauwdheid en gerommel op mijn longen, blijkt astma te zijn. Heb dan ook meteen een inhalator mee gekregen en dit zou moeten helpen tegen de benauwdheid en de ontsteking op mijn longen. Ik vroeg hem of de astma misschien zou kunnen komen door mijn gewicht, vooral de toename van 20 kilo in 3 jaar tijd. “Ja.”, was zijn antwoord. Hij liet mij ook voorzichtig weten dat overgewicht, want daar praten we inmiddels over, naast astma ook nog andere kwalen met zich mee kan brengen als bijvoorbeeld diabetes. En ondanks dat ik dit allemaal ergens wel wist schrok ik toch. Ik bedoel, ik ben echt niet achterlijk. Dat de extra kilo’s niet goed voor mijn lichaam zijn weet ik, maar om zo met je neus op de feiten gedrukt te worden is toch wel even pittig.

Dus vanaf nu zal mijn focus toch ook moeten liggen op het krijgen van een gezonder gewicht. En waar ik voorheen precies wist wat ik moest doen, wat ik moest eten, welke oefeningen ik kon doen, weet ik het nu allemaal even niet meer. Ik vind het eng om dit pad weer te bewandelen, dat mag je best weten. Bang dat het mij niet lukt, dat ik er weer teveel mee bezig zal zijn en dat het mij misschien wel weer te goed lukt. Ergens moet ik een balans zien te vinden. Zal vast niet zonder slag of stoot gaan, maar ik ga ervoor!

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het best eng vind om deze blogpost online te plaatsen. Misschien uit angst voor nare reacties of ergens toch ook wel een beetje schaamte. Schaamte voor het feit dat ik mijn lichaam zo slecht behandeld heb ofzo. Ik weet het niet precies. Toch plaats ik hem online in de hoop dat ik steun krijg en kan vinden bij mijn bezoekers (als die er nog zijn oops) net als de voorgaande jaren.

22 reacties op deze post
“Mam, ik wil het echt heel graag.”

“Mam, ik wil het echt heel graag.”

Al jaren vraagt Celina een aantal keer per jaar of ze haar haren kort mag. Kort als in een “jongenskapsel”, net als haar broer. Nu ben ik van mening dat het haar eigen keuze moet zijn, maar toch durfde ik dit niet uit angst dat ze er spijt van zou krijgen.

Eergisteren kwam daar de vraag weer. Ik liet haar weten dat ik wat angstig was dat ze er spijt van zou krijgen, waarop ze antwoordde: “Mam, het is wel mijn haar en ik wil het echt heel graag korter, als ik het niet leuk vind dan weet ik dat. Dan heb ik het in ieder geval geprobeerd.” Tja, daar sta je dan. Gisteravond zochten we samen op Pinterest naar een leuk kapsel en zo kwamen we uit bij een bob, kort van achteren en langere plukken aan de voorkant.

14maart2018-celinakorthaar

Vanochtend was het dan zover. Ik legde de vrouw uit hoe Celina het wilde hebben, liet een foto zien en zei dat het eigenlijk hetzelfde soort kapsel moest worden als dat van haar collega die op dat moment achter de kassa stond. Tijdens het knippen liet ik nogmaals weten dat de korte achterkant moest overlopen naar langere plukken aan de voorkant.

Echter, zoals wel vaker bij de kapper, heeft de kapper het alsnog anders geknipt. Een beetje als een “bloempotkapsel”, ik kon wel janken. Ik was zo bang dat Celina het niet mooi zou vinden. Ik wilde de vrouw eigenlijk van alles zeggen, maar ik besloot het te laten voor wat het was. Op de kappersstoel zat namelijk mijn meisje met een glunderend gezichtje, onwijs trots naar zichzelf te kijken. Ze heeft kort haar, eindelijk. En dat is alles wat ze al die jaren wilde. Wat is ze toch stoer! <3

20 reacties op deze post
“Ik blog niet voor de reacties”

“Ik blog niet voor de reacties”

De vakantie is hier inmiddels afgelopen en twee van de drie kinderen zitten weer op school. De middelste is thuisgebleven om nog wat aan te sterken, ze is namelijk de hele vakantie ziek geweest. Zo ontzettend sneu. Nu het huishouden zo goed als gedaan is en zij boven in mijn bed televisie ligt te kijken, kan ik even een blogpost online plaatsen.

Heb van alles waar ik over wil schrijven, maar ik merk dat ik wat terughoudender ben geworden voor wat betreft het delen van persoonlijke gebeurtenissen/gevoelens. Jammer eigenlijk, want ik weet nog dat ik het altijd wel fijn vond om van mij af te schrijven op mijn vorige site. Daarnaast gaven de reacties die daarop kwamen altijd wel een soort steuntje in de rug of een “Je bent niet alleen” gevoel.

Nu plaats ik eigenlijk alleen nog maar posts over planten en recepten en misschien komt het dan ook wel daardoor dat de reacties op ‘Zij die blogt’ wat uitblijven. Niet iedereen heeft wat met planten en wat plaats je nou onder een recept die je waarschijnlijk al eerder hebt voorbij zien komen. Ik heb altijd gezegd “Ik blog niet voor de reacties“, maar ik merk nu toch wel dat het een groot onderdeel is van het bloggen. Het maakt het bloggen toch nog ietsjes leuker dan dat het al is.

Anyway. Celina vroeg mij onlangs waarom zij niet meer met haar foto’s + verhalen op mijn site staat. Ik heb haar gezegd dat ik niet zeker wist of zij dit nog wel wilde, zo heeft haar broer er namelijk totaal geen behoefte meer aan en dat respecteer ik. Ik heb haar uitgelegd dat alles wat ik online plaats, altijd online te vinden zal zijn. Ook nadat ik alles van mijn site verwijderd hebt. Celina liet weten het te begrijpen en wil toch wel weer graag zo af en toe verschijnen in blogposts, maaaarrr niet voordat ze eerst de foto’s en verhalen heeft bekeken en gelezen. Helemaal goed, zo zou ik het zelf ook willen. Dus met de tijd zal mijn grote meid ook weer eens haar gezicht laten zien op ‘Zij die blogt’. Waarschijnlijk heeft het dan alsnog met planten of een recept te maken, maar daar moet je het dan maar even mee doen :D Kind is nu eenmaal net zo gek op planten en bakken van lekkers als ik.

Croton

Weer een beetje van de hak op de tak allemaal, maar als je mij al langer volgt dan weet je dat ik vaak zo ben haha. Ik sluit deze post dan ook gewoon af met een plantenfoto, ik ontdekte namelijk gisteren dat mijn Croton bloemknoppen heeft ennuh…daar word ik erg blij van. Fijne dag vandaag!

6 reacties op deze post
Recept: Pindakaas cupcake gevuld met aardbeienjam

Recept: Pindakaas cupcake gevuld met aardbeienjam

8,5 jaar geleden besloot ik een cupcake te maken met twee van de favorieten van Mark en Duncan, pindakaas en jam. Toen zij de pindakaas cupcake hadden geproefd werd deze meteen benoemd als één van hun favorieten. Nu na al die jaren zijn zij nog steeds enorm blij wanneer ik hen ermee verras. Geeft toch wel een fijn gevoel als iets dat je ooit eens hebt verzonnen zo in de smaak valt. Vandaag deel ik het recept.

Recept: Pindakaas cupcake gevuld met aardbeienjam

Ingrediënten voor het cupcake beslag (voor minimaal 16 cupcakes):
230 gram (patent)bloem
1 theelepel bakpoeder
125 gram boter, op kamertemperatuur
250 gram kristalsuiker
1 theelepel vanille extract
3 middelgrote eieren
4 eetlepels pindakaas
100 ml room
een mespuntje zout

Ingrediënten voor de vulling:
aardbeienjam

Ingrediënten voor de botercrème:
200 gram boter, op kamertemperatuur
4 volle eetlepels pindakaas
100 gram pure chocolade, gesmolten en afgekoeld
175 gram bakkerspoeder
10 tot 20 ml melk/room
2 theelepels vanille extract

Recept: Pindakaas cupcake gevuld met aardbeienjam

Verwarm je oven voor op 175ºC en plaats de cupcake vormpjes in een muffin pan. Mix de boter totdat deze zacht is, voeg daarna de suiker en de eieren toe en mix dit voor ongeveer 3 minuten.

Zeef de bloem, bakpoeder en het zout in een schaal en voeg dit met de room, pindakaas en vanille extract aan je mixerschaal toe en meng dit alles tot een geheel. Is het beslag iets te dik naar je zin dan kun je altijd nog een beetje room toevoegen.

Verdeel het beslag over de vormpjes (vul ze tot ongeveer de helft) en bak de cupcakes voor 15 tot 20 minuten. Prik met een tandenstoker in het midden van je cupcake, komt deze er schoon uit dan zijn je cupcakes klaar en kun je ze op een rooster laten afkoelen. Ondertussen kun je de botercrème maken.

Recept: Pindakaas cupcake gevuld met aardbeienjam

Plaats de boter in je mixerschaal en mix dit totdat het zacht is. Voeg dan de suikerbakkerspoeder, gesmolten chocolade, pindakaas, vanille extract en melk/room toe en mix dit voor een minuut of vier. Zodra de cupcakes zijn afgekoeld kun je beginnen met het vullen van de cupcakes en het aanbrengen van de botercrème.

Maak in iedere afgekoelde cupcake een een holletje in het midden tot een aantal mm boven de bodem. Dit kun je bijvoorbeeld doen met een appelboor. Bewaar hetgeen dat je uit de cupcakes haalt, je hebt een gedeelte ervan strak weer nodig. Schep nu wat jam in de holletjes van de cupcakes en met de stukken cupcake van de vorige stap kun je de cupcakes weer dichten. Vervolgens maak je de pindakaas cupcakes af met een toef van de heerlijke pinda-choco botercrème en wat fijngehakte nootjes of iets dergelijks.

Fijne woensdag gewenst!

Nog geen reacties op deze post
1 6 7 8 9 10 13