In hoeverre heeft jouw kind een keuze?

In hoeverre heeft jouw kind een keuze?

De maatschappij is er één waarbij bepaalde zaken niet altijd zonder slag of stoot geaccepteerd worden. Dat maakte het voor mij voorheen altijd lastig om mijn kinderen los(ser) te laten in hun eigen keuzes. Angst voor pestgedrag bijvoorbeeld was wat in mijn gedachtes de boventoon voerde.

Maar wanneer je voor een zoveelste keer stress hebt met je kind, in mijn geval met Celina, dan begin je toch je opvattingen over hoe alles “moet zijn en gaan” te overdenken. Waar ik voorheen heel stellig was in bepaalde zaken, heb ik een geruime tijd geleden besloten om daar een stuk losser in te worden.

#zijdieblogt #keuzes

Zo was mijn oudste dochter tot aan haar vierde jaar altijd heel gelukkig in de kleding die ik haar aantrok of hoe haar haren gedaan werden, maar na die leeftijd sloeg zij om. Iets dat nog best een tijd heeft geduurd voordat ik daar gehoor aangaf. Celina wilde namelijk net zo stoer als haar broer zijn en zich dan ook zo kleden. Ik wilde dat gewoon niet. Krom eigenlijk, ík wilde dat niet. Een kind is toch ook een eigen persoon met eigen keuzes. Nu kun je je kind als ouder zijnde ietwat sturen, maar ja is dat dan ook wel een juiste manier?

Na mijn gedachtes over hoe het allemaal moest opzij te hebben gezet, kocht ik steeds iets stoerdere kleding voor haar en mocht ze haar haren iets korter laten knippen. Toch bleek dit niet genoeg te zijn. Celina werd namelijk doodongelukkig door de keuzes die ik voor haar maakte. Dit jaar, na veel gesprekken met mijn man, besloot ik volledig gehoor te geven aan haar wensen.

#zijdieblogt #keuzes

En zo koos zij ervoor om de meisjesafdeling om te ruilen voor de jongensafdeling en haar haren te laten knippen tot een kort stoer kapsel. Haar eigen keuze, blijkt wat dit betreft de juiste te zijn geweest. Dus ik heb nu een meid met stoere kleding van de jongensafdeling met kort haar en een meid die vrijwel alleen maar jurkjes draagt en bij wijze van spreken het liefst met hakken en make-up op naar bed gaat haha. Beiden zo verschillend, maar beiden zo gelukkig door de vrijheid die ze krijgen.

In hoeverre heeft jouw kind een keuze?

20 reacties op deze post

20 reacties op “In hoeverre heeft jouw kind een keuze?

  1. Zo verschillend, maar allebei even stralend op de foto! Mooi dat ze steeds meer hun eigen keuzes kunnen en mogen maken. Sommige pakken goed uit en sommige minder goed, juist dat hoort bij het leven. Lastig als ouder, maar ook fijn om je kinderen te zien groeien. Mooi beschreven Gonny!

    1. Stralen doen ze inderdaad allebei :) Dat is waar ja, sommige keuzes pakken minder goed uit en daar leren ze dan weer van. Dat was dus ook het geval met Celina haar kapsel.

      Ik was wat bang dat ze gepest zou worden en daar had zij een heel goed antwoord op. “Mam, als ik gepest word dan is dat maar zo. Ik heb dan in ieder geval het haar dat ik wil. En mocht ik het toch niet leuk vinden, dan heb ik het in ieder geval geprobeerd.” Bijdehante meid hoor haha.

  2. Ja, als ze zelf liever jongenskleding aan heeft dan is het beter om het te laten doen, al snap ik wel dat je er in eerste instantie moeite mee had. Kinderen kunnen best gemeen zijn op scholen. Knap dat ze al zo goed weet wat ze wil op jonge leeftijd en zich niks aan trekt van wat anderen er van vinden. sterk karakter al, kan ik alleen maar bewondering voor hebben.

    1. Precies dat dus. Ik weet hoe gemeen kinderen kunnen zijn en daar kwam dus ook de angst door. Gelukkig hebben de kinderen op Celina haar school alleen nog maar positief gereageerd. Zo fijn :)

      Vind ik ook zo enorm knap, ze is dan ook echt wel een groot voorbeeld voor ons ^_^

    1. Mijn man had er ook iets meer moeite mee dan ik, maar uiteindelijk had hij ook zoiets van “Waarom doe ik hier zo moeilijk over?”. Na het zien opbloeien van Celina staat hij er nu ook meer dan 100% achter :)

  3. Wat knap van Celina dat ze durft te dragen wat zij wil. En wat goed van jou dat je haar hier de kans voor geeft, ondanks je zorgen voor pesten.

    Misschien heb je er zelf al aan gedacht, maar het is goed om in de gaten te houden of Celina zich niet misschien ook een jongen voelt, in plaats van een meisje. Dat hoeft natuurlijk niet per se, maar mocht dit wel het geval zijn dan is het goed om hierover in gesprek te gaan met professionals die kennis hebben over transgenderschap. Als Celina zich van binnen ook een jongen voelt, wordt haar een hoop ellende bespaard door vroeg dit traject in te gaan. Maar het kan ook zijn natuurlijk dat ze zich wel een meisje voelt en gewoon een stoere chick is, ook niks mis mee natuurlijk! Zolang ze maar gelukkig is, dat is het belangrijkste. Of dat nou met kort of lang haar is, of meisjeskleding of stoere kleding. Ze rockt het nu in ieder geval al :)

    1. Ik vind het ook knap dat ze dit allemaal op zo’n jonge leeftijd durft. Gelukkig zijn er alleen nog maar positieve reacties geweest en is er geen sprake van pesten geweest.

      Hier hebben wij vanaf dat ze 4 jaar was al aan gedacht en hebben we dan ook al een aantal gesprekken met Celina over gehad. Ze weet dat wij altijd achter haar zullen staan, hoe ze ook wilt zijn. Tot nu toe zegt ze gewoon niet als iedere meid te willen zijn. De kleding van de jongensafdeling en het korte kapsel spreken haar gewoon meer aan, laat ze ons ook altijd weten. Ze is een beetje een Ruby Rose zegt ze dan haha. Heerlijk kind <3

      1. Ah wat goed, ook dat jullie hier al met Celina over gesproken hebben. En dat zij ook aan kan geven hoe zij het nu ervaart, knap! Voorlopig dan gewoon een Ruby Rose, niks mis mee <3

  4. Het was me op foto’s al eerder opgevallen dat Celina’s stijl inderdaad anders is dan toen ze nog kleiner was en misschien nog niet zelf mocht kiezen. Ik kan me niet voorstellen hoe het is om als ouder met je kind te moeten onderhandelen over uiterlijk en dergelijke, maar ik vind het top dat jullie Celina zelf de keuze laten, en ze ziet er ook echt blij uit met haar look!

    1. Het was voor ons heel slopend om altijd de stress te hebben wanneer ze zich weer moest aankleden of wanneer haar haren gedaan moesten worden. Moet er dan ook niet te vaak bij stil staan hoe slopend het voor haar geweest moet zijn, want dan schiet ik vol.

      Ben blij dat we zelf tot het inzicht zijn gekomen om haar zelf te laten kiezen, want echt…we hebben er een zoveel vrolijker kind voor terug gekregen.

  5. Hahaaa… precies onze 2 meiden zo ;) 1 prinsesje & 1 tomboy – heerlijk als ze gewoon zichzelf mogen zijn. Ik hoef de oudste ook niks meer over jurkjes aan te smeren… die pakt het liefste één van mijn shirts of truien (staat haar nog goed ook, hihi)

    Op de vorige school van onze kinderen (reformatorisch!) moesten de meiden een rok aan en werd ons zoontje gepest omdat hij oorbellen had. De switch naar de openbare school was dus onmiskenbaar het beste wat ze ooit is overkomen…

    1. Mooi is dat dan om te zien hè, hoe ze allemaal hun eigen ik zijn. Geweldig haha, grote kans dat mijn man zijn shirts hier ook ooit niet meer veilig zijn :lol:

      Top dat de switch naar een openbare school een juiste keuze is geweest. Toch wel enorm fijn als kinderen in hun eigen waarde gelaten worden.

      Fijne dag Jurino!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *