Archief van
Categorie: Urban Jungle

“Ik stop met mijn Urban Jungle”

“Ik stop met mijn Urban Jungle”

“Ik stop met mijn Urban Jungle”, is een gedachte die de afgelopen dagen enorm in mijn hoofd rondspookt. De afgelopen twee maanden ben ik namelijk in gevecht met een invasie van een beestje genaamd ‘Trips’. Hele kleine, maar vooral vervelende insecten die je planten niet veel goeds doen.

Wat zijn Tripsen?
Tripsen (Thysanoptera, van het Griekse thysanos rafel en pteron vleugel), ook wel als thrips gespeld, zijn kleine, dunne insecten met gerafelde vleugels. Tripsen voeden zich met sappen uit de cellen van verschillende soorten planten door gaatjes in de cel te prikken en de inhoud op te zuigen. Dit veroorzaakt op de bladeren zilvergrijze vlekken met kleine donkergroene vlekjes (uitwerpselen) erin en vermindert de productie van de plant. Bij een ernstige aantasting kunnen de bladeren zelfs verdrogen. bron

Tijdens de enorme warmte de afgelopen tijd lijken de trips wel een signaal te hebben gehad om mijn urban jungle te teisteren. Ik controleer mijn planten zo goed als iedere dag, maar echt…het waren er ineens zo onwijs veel. Ik heb geprobeerd de insecten steeds weg te vegen nadat ik ze zag zitten en zo heb ik ook een spray gebruikt tegen de trips. Maar helaas is hier gewoon niet tegen aan te vechten, ze blijven terugkomen die hardnekkige krengen. Een groot aantal van mijn planten kregen last van vergeelde/dorre bladeren, bladeren die uitvielen en een aantal gingen er vrij snel aan onderdoor.

Monstera Deliciosa

Inmiddels staat de teller op zo’n 20 weggegooide planten. Naast dat het eigenlijk gewoon geld is wat je de vuilnisbak ingooit, is dit voor iemand die zo bezig is met haar planten gewoon enorm kut. Dus, stoppen met mijn Urban Jungle dan maar? Gewoon weer een plantje hier en daar zoals voorheen, zonder naar gevoel wanneer er één kapot gaat? Ik ga in ieder geval geen nieuwe planten aanschaffen, ben er even klaar mee zeg maar. Misschien moet ik maar overstappen naar kunstplanten of zo. Toch de gezelligheid van planten, maar dan zonder dat ze dood kunnen gaan door vervelende insecten. Voor nu ga ik in ieder geval wel hard hopen dat de rest van mijn planten er niet aan onderdoor gaan.

Anyway, mijn ei ben ik weer even kwijt. Ga jij vandaag nog iets leuks doen? Hier zijn man en zoon naar hun werk, de meiden spelen buiten met het buurjongetje en zo kon ik even een blogje schrijven en verder met het werken aan mijn site. Ik heb een nieuwe header gemaakt en wil de kleuren van de site ook nog aanpassen, dus heb nog wat te doen voordat het online kan. Fijne dag vandaag!

“Ik blog niet voor de reacties”

“Ik blog niet voor de reacties”

De vakantie is hier inmiddels afgelopen en twee van de drie kinderen zitten weer op school. De middelste is thuisgebleven om nog wat aan te sterken, ze is namelijk de hele vakantie ziek geweest. Zo ontzettend sneu. Nu het huishouden zo goed als gedaan is en zij boven in mijn bed televisie ligt te kijken, kan ik even een blogpost online plaatsen.

Heb van alles waar ik over wil schrijven, maar ik merk dat ik wat terughoudender ben geworden voor wat betreft het delen van persoonlijke gebeurtenissen/gevoelens. Jammer eigenlijk, want ik weet nog dat ik het altijd wel fijn vond om van mij af te schrijven op mijn vorige site. Daarnaast gaven de reacties die daarop kwamen altijd wel een soort steuntje in de rug of een “Je bent niet alleen” gevoel.

Nu plaats ik eigenlijk alleen nog maar posts over planten en recepten en misschien komt het dan ook wel daardoor dat de reacties op ‘Zij die blogt’ wat uitblijven. Niet iedereen heeft wat met planten en wat plaats je nou onder een recept die je waarschijnlijk al eerder hebt voorbij zien komen. Ik heb altijd gezegd “Ik blog niet voor de reacties“, maar ik merk nu toch wel dat het een groot onderdeel is van het bloggen. Het maakt het bloggen toch nog ietsjes leuker dan dat het al is.

Anyway. Celina vroeg mij onlangs waarom zij niet meer met haar foto’s + verhalen op mijn site staat. Ik heb haar gezegd dat ik niet zeker wist of zij dit nog wel wilde, zo heeft haar broer er namelijk totaal geen behoefte meer aan en dat respecteer ik. Ik heb haar uitgelegd dat alles wat ik online plaats, altijd online te vinden zal zijn. Ook nadat ik alles van mijn site verwijderd hebt. Celina liet weten het te begrijpen en wil toch wel weer graag zo af en toe verschijnen in blogposts, maaaarrr niet voordat ze eerst de foto’s en verhalen heeft bekeken en gelezen. Helemaal goed, zo zou ik het zelf ook willen. Dus met de tijd zal mijn grote meid ook weer eens haar gezicht laten zien op ‘Zij die blogt’. Waarschijnlijk heeft het dan alsnog met planten of een recept te maken, maar daar moet je het dan maar even mee doen :D Kind is nu eenmaal net zo gek op planten en bakken van lekkers als ik.

Croton

Weer een beetje van de hak op de tak allemaal, maar als je mij al langer volgt dan weet je dat ik vaak zo ben haha. Ik sluit deze post dan ook gewoon af met een plantenfoto, ik ontdekte namelijk gisteren dat mijn Croton bloemknoppen heeft ennuh…daar word ik erg blij van. Fijne dag vandaag!

De Hylocereus Undatus, Pitaya plant

De Hylocereus Undatus, Pitaya plant

Een plantenverzamelaar, zo kun je mij gerust noemen. Het verzorgen van de planten en het zien van de groei zorgt bij mij voor een enorme rust. Maar niet alleen bij mij, ook bij Celina. Zij vindt het namelijk geweldig om bezig te zijn met haar eigen plantjes en heeft er dan ook al aardig wat verzamelt. Zo ook de Hylocereus Undatus, de Pitaya plant of drakenfruit plant.

Hylocereus Undatus

Al een lange tijd heeft zij deze kleine plant in haar kamer staan, echter stonden we er onlangs pas bij stil dat dit leuk uitziende plantje misschien toch wel eens in een potmaat groter mocht staan. Ondanks dat het eruit ziet als een schattig klein plantje en je niet zou verwachten dat dit heel groot kan worden, is dat dus wel het geval. De Hylocereus undatus/Pitaya kan namelijk 6 meterslange scheuten krijgen. Hij zal dus veel groter kunnen worden dan we dachten.

Hylocereus Undatus

Dus, we besloten hem uit zijn te kleine potje te halen zodat hij weer flink kan groeien. Nadat hij eruit was heb ik voorzichtig de aarde losjes gemaakt en zo kon ik het plantje makkelijk ‘scheuren’. Daarna stopte ik de verschillende stukjes in kleine binnenpotten met een mengsel van licht vochtig potgrond en perliet.

Hylocereus Undatus

Zo gingen we van 1 plant in een overvolle pot naar 6 potjes met een kleiner aantal scheuten in ieder potje. Celina besloot er zelf drie te houden, één aan Emmilyn te geven en twee aan mij. Zo lief van haar. We zijn alle drie nu enorm benieuwd hoe groot deze leuke plantjes zullen worden.

Hylocereus Undatus

Wat ik tot nu toe aan verzorging heb gedaan en waar hij het goed op lijkt te doen is het zorgen voor genoeg licht en het ietwat vochtig houden van de aarde. Nu moet ik zeggen dat ik hem de laatste twee weken ben vergeten, dus de aarde was nu wel erg droog…oops. Vanaf nu weer beter in de gaten houden en hopen dat ze alle 6 maar heel groot mogen worden.

De Kalanchoe Daigremontiana

De Kalanchoe Daigremontiana

Vorig jaar vroeg een lieve volger of ze mij iets mocht opsturen, de inhoud zou een verrassing zijn. Toen het pakketje eenmaal thuis aankwam kon ik niet wachten met het te openen, wat erin zat was het volgende. Stekjes van de Kalanchoe Daigremontiana, zo leuk!

De Kalanchoe Daigremontiana
14 april 2017

De Kalanchoe Daigremontiana, ook wel bommenwerper of moeder van duizenden genoemd. Dat was zo ontzettend leuk om te ontvangen, mijn eerste plantenpost!

De Kalanchoe Daigremontiana
9 juni 2017

Ik heb ze toen stuk voor stuk in een potje op wat aarde gelegd, in een klein kweekkastje van het merk Elho. Dit plaatste ik in de buurt van het raam voor genoeg licht en ik besproeide ze zo goed als iedere dag lichtjes met wat water. Een paar sneuvelden en anderen hadden het wat moeilijk, maar na een tijdje begon een redelijk aantal goed te groeien en had ik allemaal kleine plantjes.

Ik heb er toen 1 aan mijn moeder gegeven, 1 bij mijzelf gehouden en de rest weggegeven aan mede-plantengekken. Anders zou het wel echt te gek worden met al die ‘moeders van duizenden’ in huis, want binnen no-time heb je van 1 plant al snel meerdere plantjes.

De Kalanchoe Daigremontiana

De reden dat deze plant namelijk ‘moeder van duizenden’ of ‘bommenwerper’ wordt genoemd is omdat zij zich vermeerderd door kleintjes aan de bladranden te laten groeien. En dan niet 1 of 2, zoals bij de mijne op dit moment het geval is, nee de bladranden kunnen helemaal vol komen te zitten. Deze kleintjes groeien wortels wanneer ze nog aan de moederplant vastzitten en zullen dan op een gegeven moment van het blad vallen. Dan kun je ze uitdelen of je plant ze zelf weer in wat aarde.

De Kalanchoe Daigremontiana
23 februari 2018

Dit is hoe de mijne er op dit moment uitziet. De plant is nog niet heel groot, maar hoop enorm dat hij dit jaar weer een flink stuk zal groeien. Hij staat bij mij in aarde gemengd met perliet, op de vensterbank zodat hij genoeg licht krijgt. Zodra de zon wat feller zal schijnen haal ik hem daarvandaan en plaats ik hem ietsjes verder van het raam. Zo zullen zijn bladeren niet verbranden door de hete zon. Water geven doe ik pas wanneer de aarde op iets meer dan een vingerkootdiepte droog aanvoelt.

Tot nu toe doet hij het goed met deze verzorging. Ben enorm benieuwd of hij dit jaar meer kleintjes zal krijgen en hoe groot hij zelf zal groeien.