Archief van Categorie: Persoonlijk

Moeder zijn, een emotionele rollercoaster

Moeder zijn, een emotionele rollercoaster

Ik ben moeder van drie prachtige kinderen in de leeftijd 15, 8 en 5 en heb dus wel genoeg ervaring zou je denken. Maar ik kan eerlijk zeggen dat ik het ‘moeder zijn’ toch best nog wel een lastig, eng en spannend iets vind. Situaties die zich voordoen waarbij je, in eerste instantie, niet weet hoe je er op moet reageren of hoe je het moet aanpakken. Uiteindelijk komt het allemaal wel goed, maar toch.

moederzijn-1
Foto met zijn drietjes, 2014

Verdrietig op haar bed

Zo kan mijn jongste flink lang boos blijven om niets. Oké…ik vind dat er dan niets aan de hand is, maar voor haar is hetgeen dan een levensgrote issue. Dan zit ze gerust anderhalf uur boos en/of verdrietig op haar bed. Het liefst zou ik haar dan willen troosten en ik heb de afgelopen twee jaar dan ook van alles geprobeerd. Maar het enige dat tijdens zo’n bui lijkt te helpen is haar met rust te laten. Na een tijdje komt ze dan weer naar beneden met een vrolijk gezicht en geeft mij een dikke kroel. Dan zegt ze ook vaak nog: “Zo ik was even boos, maar dat is nu weer weg.” en that’s it.  Heel goed dat ze dit zelf kan oplossen, maar dat ze dan zo boos en verdrietig in haar kamer heeft gezeten vind ik zo zielig.

Gemopper om kleding

Met mijn oudste dochter had ik het vanaf haar vijfde tot dit jaar wat lastig, zoals ik in dit logje al liet weten. Altijd gemopper om de kleding die ze aan moest, kleding die ze nota bene zelf had uitgekozen in de winkel. Kleding waar ze nog makkelijk een tijd mee kon doen, maar gewoon niet meer aan wilde “want meisjeskleding is mijn smaak niet meer.” Haar kapsel dat nooit naar haar zin was, want het moest zo kort als bij haar stoere broer. Tja, waar doe je goed aan. Ik heb er achteraf gezien spijt van dat ik niet veel eerder gehoor heb gegeven aan wat zij zelf wilde, maar ja…dit was ook een first voor mij. En ook als ouder zijnde kun je fouten maken toch.

Máár 15 jaar, àl 15 jaar

Moeite heb ik nu ook met mijn zoon. Niet zo zeer met zijn (puber)gedrag tegenover ons of zo, maar meer het feit dat hij nu al 15 jaar is en bepaalde dingen gaat uitproberen en steeds losser van ons komt zeg maar. Ik vind dat lastig. Ik was zelf maar 1 jaar ouder dan hij toen ik samen ging wonen met mijn man en als ik hem dan nu zo zie. Hij is máár 15 jaar, maar aan de andere kant ook àl 15 jaar. Zeker nu hij werkt als automonteur en daar eigenlijk als een gelijke/volwassene wordt behandeld, zie ik zijn gedrag veranderen van jong pikkie naar een volwassen knul. Ik vind het mooi om hem te zien groeien, maar tegelijkertijd vind ik het ook best eng en spannend. Beseffen dat je kleine jongen een volwassen knul aan het worden is, vind ik best een ding.

De omgang met elkaar

Met enige regelmaat zit ik toch echt wel met de handen in het haar voor wat betreft de omgang met elkaar. Hoe lief ze ook tegen elkaar kunnen zijn, af en toe kunnen ze elkaar niet verdragen. Mijn zoon die niet tegen de schelle geluiden van zijn zusjes kan en dan enorm chagrijnig kan worden. Vooral na een dag te hebben gewerkt. De meiden die onderling elkaar de toegang tot hun kamer weigeren, want “Ze is ze stom.”, “Ze stinkt naar scheten.”, “Ze mag niet met mijn spullen spelen.” en zulk soort redenen. En dan blijf je als moeder maar je best doen om ruzies te voorkomen, maar dat. lukt. gewoon. niet. Zo frustrerend!

moederzijn-2
Foto met zijn drietjes, 2014
Kinderen, ik vind het geweldig dat ik ze heb mogen krijgen en zou ze dan ook voor geen goud willen missen. Ik kan echt enorm genieten van (bijna) alle fases, maar poeh hey…wat kan het toch af en toe een emotionele rollercoaster zijn.

4 reacties op deze post
In hoeverre heeft jouw kind een keuze?

In hoeverre heeft jouw kind een keuze?

De maatschappij is er één waarbij bepaalde zaken niet altijd zonder slag of stoot geaccepteerd worden. Dat maakte het voor mij voorheen altijd lastig om mijn kinderen los(ser) te laten in hun eigen keuzes. Angst voor pestgedrag bijvoorbeeld was wat in mijn gedachtes de boventoon voerde.

Maar wanneer je voor een zoveelste keer stress hebt met je kind, in mijn geval met Celina, dan begin je toch je opvattingen over hoe alles “moet zijn en gaan” te overdenken. Waar ik voorheen heel stellig was in bepaalde zaken, heb ik een geruime tijd geleden besloten om daar een stuk losser in te worden.

#zijdieblogt #keuzes

Zo was mijn oudste dochter tot aan haar vierde jaar altijd heel gelukkig in de kleding die ik haar aantrok of hoe haar haren gedaan werden, maar na die leeftijd sloeg zij om. Iets dat nog best een tijd heeft geduurd voordat ik daar gehoor aangaf. Celina wilde namelijk net zo stoer als haar broer zijn en zich dan ook zo kleden. Ik wilde dat gewoon niet. Krom eigenlijk, ík wilde dat niet. Een kind is toch ook een eigen persoon met eigen keuzes. Nu kun je je kind als ouder zijnde ietwat sturen, maar ja is dat dan ook wel een juiste manier?

Na mijn gedachtes over hoe het allemaal moest opzij te hebben gezet, kocht ik steeds iets stoerdere kleding voor haar en mocht ze haar haren iets korter laten knippen. Toch bleek dit niet genoeg te zijn. Celina werd namelijk doodongelukkig door de keuzes die ik voor haar maakte. Dit jaar, na veel gesprekken met mijn man, besloot ik volledig gehoor te geven aan haar wensen.

#zijdieblogt #keuzes

En zo koos zij ervoor om de meisjesafdeling om te ruilen voor de jongensafdeling en haar haren te laten knippen tot een kort stoer kapsel. Haar eigen keuze, blijkt wat dit betreft de juiste te zijn geweest. Dus ik heb nu een meid met stoere kleding van de jongensafdeling met kort haar en een meid die vrijwel alleen maar jurkjes draagt en bij wijze van spreken het liefst met hakken en make-up op naar bed gaat haha. Beiden zo verschillend, maar beiden zo gelukkig door de vrijheid die ze krijgen.

In hoeverre heeft jouw kind een keuze?

20 reacties op deze post
Een plekje dat nu zo ver weg lijkt te zijn

Een plekje dat nu zo ver weg lijkt te zijn

Diegene die mij al langer volgen via het internet weten van mijn vorige website ‘CherryFizz’ af, een site die goed draaide en toch iedere dag weer een flink aantal bezoekers wist te trekken. Na vele jaren stopte ik met bloggen en na een geruime tijd kwam ik weer terug met deze nieuwe site. Helaas is het niet meer hetzelfde (geworden). Bezoekersaantallen die enorm laag blijven en vrijwel geen reacties. En als ik eerlijk ben, ik heb daar best moeite mee.

#zijdieblogt #paddestoelen

Nu schrijf ik mijn blogposts omdat ik het nou eenmaal leuk vind om te doen en dat zal ik zeker blijven doen, ook al is het maar heel af en toe. Maar reacties krijgen en je bezoekersaantallen omhoog zien gaan is toch best een leuke bijkomstigheid. Ik weet dat ik dan sowieso meer zou moeten schrijven, maar ik heb vandaag de dag gewoon geen idee meer waar ik over zou moeten schrijven.

Voorheen behoorde mijn site toch wel bij één van de eerste waar je voor van alles terecht kon. Make-up tutorials, recepten, dagelijkse logjes, tutorials voor Photoshop, downloadbare emoticons, blogposts over mijn kinderen en diy waren een aantal van de onderwerpen die voorbij kwamen. Maar tegenwoordig zijn er tig van dat soort leuke sites te vinden. Helemaal top natuurlijk, alleen dat maakt het nog best lastig om “er tussen te komen” zeg maar.

Daarnaast is het praten over mijn gezin wat lastiger geworden of misschien maak ik het mijzelf lastig hoor, dat kan ook. Ik weet gewoon niet zo goed waar ik moet beginnen. Zo heeft Duncan totaal de behoefte niet meer om met zijn hoofd op het internet te staan, niet in verhalen en niet middels een foto. Oke, zo heeeeel af en toe op mijn Instagram achter een slotje.  De meiden daarentegen zouden wel weer op mijn site willen voorkomen, maar ja…waar moet ik dan over schrijven?

Gratis download: 'I put a spell on you poster' #printables #freeprintable #fall #autumn #herfst #kinderkamer #Zijdieblogt #Zijdieblogtprintable #Halloween

Ik wil zo graag. Dat plekje voor mijzelf, het contact met andere mensen (veilig van achter mijn pc vandaan haha), de gezellige reacties, de leuke bezigheid naast de huishoudelijke en verzorgende taken. Een plekje dat nu zo ver weg lijkt te zijn. Ik moet er erg aan wennen, aan het hebben van “een nieuwe site” in de blogwereld van tegenwoordig.

Anyway…ik heb zojuist kleine Halloween elementen aan mijn header toegevoegd en aangezien ik Photoshop al open had staan, maakte ik meteen een nieuwe printable voor in huis. Eén die jij uiteraard ook weer gratis kunt downloaden en dat kan dan via deze link: ‘I put a spell on you‘. Mocht je nou een printable van mij gebruiken dan zou ik het erg leuk vinden om dat te zien/horen. Stuur een foto via email of Facebook/Instagram met de hashtag #ZijdieblogtPrintables. Vergeet trouwens niet de voorwaarden te lezen. Fijne zondag alvast!

20 reacties op deze post
Afvallen, last van het welbekende gejojo

Afvallen, last van het welbekende gejojo

Poeh hey, daar ben ik weer! Het heeft dik twee maanden geduurd, maar eindelijk kan ik weer wat doen aan mijn website. In het kort; mijn oude laptop had het begeven. Na veel getwijfel van mijn kant af, heeft Mark voor mij de knoop doorgehakt en kreeg ik ineens een mooie nieuwe laptop cadeau. Zo lief! Dus het is weer eens tijd voor een post dacht ik zo, dit keer een update over het afvallen.

Zoals je hebt kunnen lezen was ik druk bezig met een poging tot afvallen. Niet omdat ik een hekel aan mijn lichaam heb, maar het zou gezonder voor mij zijn. Ik was goed bezig en viel 4 kilo af, maar die zitten inmiddels weer aan mijn lichaam geplakt. Tja, het welbekende gejojo van het afvallen. Ongesteld, niet lekker in je vel, geen zin, moe, lui, stress en enorme lekkere trek. Noem het maar op of ik had er last van. Dat heeft dus geresulteerd in een gewichtstoename van een paar kilo en dat is vervelend, maar gelukkig niet het einde van de wereld.

Afvallen, gezonder ontbijt

Ik moet wel eerlijk bekennen dat mijn uithoudings- en doorzettingsvermogen niet meer zijn wat het geweest is. Waar ik tot een paar jaar geleden flink wat workouts per week deed, word ik nu al moe bij de gedachte eraan. Ook het maken van gezondere keuzes qua voeding ging mij toen gemakkelijk af, maar ik vind dat nu zo enorm lastig. De heeeeele dag heb ik lekkere trek en vooral zin in iets waarvoor je niet lang in de keuken hoeft te staan. Ik ga bijvoorbeeld eerder voor twee broodjes dan voor een salade. Puur uit luiheid. Toch moet ik mijzelf er toe gaan dwingen, want als ik wat wil afvallen zal ik wel moeten. Dus ik ga gewoon weer verder waar ik gebleven was, meer bewegen en wat vaker gezondere keuzes maken. Wish me luck again :)

P.S. Via deze link kun je mijn voorgaande posts over het afvallen vinden.

6 reacties op deze post