Archief van
Categorie: Persoonlijk

De afgelopen 8 dagen

De afgelopen 8 dagen

Wat ontzettend fijn om al die reacties weer te lezen, zowel hier op mijn site als op Instagram. Voelt toch als een grote steun tijdens dit avontuur om gezonder te worden. Bedankt hiervoor! Vandaag weer een persoonlijke blogpost over het afvallen en hoe het ervoor staat na 8 dagen.

In de afgelopen drie jaar dat mijn gewicht toenam, heb ik een aantal eerdere pogingen gedaan tot afvallen. Na een week stond ik dan op de weegschaal en zag ik dat ik niets aan kilo’s kwijt was of zelfs was aangekomen. Ergens wel te begrijpen aangezien ik mijzelf keihard voor de gek hield, want van zitten op de bank en wat minder snoepen (lees: van bijvoorbeeld 1 zak chips en een pak koek naar een halve zak chips en een pak koek) val je niet af natuurlijk. Het niets te zijn afgevallen zorgde er dan keer op keer voor dat ik mij enorm rot voelde en juist meer begon te eten. Uiteindelijk kwam ik op het punt dat het mij niet zo veel meer kon schelen en begon ik mijzelf te accepteren hoe ik was en begon ik steeds minder op de weegschaal te staan. De acceptatie groeide steeds meer, maar ikzelf dus ook.  Maar sinds vorige week na het bezoek aan mijn huisarts is de knop om.

De afgelopen 8 dagen heb ik gekozen voor gezondere maaltijden met hier en daar een genietmoment. Zo trakteerde onze zoon ons op pizza die hij van zijn eerste salaris had gekocht, echter at ik ditmaal niet de hele pizza op, en at ik (ietsjes teveel) broodjes frikadel op het verjaardagsfeestje van Duncan en Celina. Naast dit drink ik 3x per dag een kop Nescafe Vanille koffie en dit is dan ook verder mijn enige “slechte suiker moment” tot nu toe. Ik heb besloten om dit keer niet suikervrij te gaan, maar ik kies nu gewoon bewuster van wat ik eet en/of drink.

Naast het gezonder eten ben ik ook meer in beweging gekomen. Van alleen maar op de bank series kijken, iets dat ik namelijk erg graag doe, en schoonmaken in huis val je natuurlijk niet af. Dus hup naar buiten om te wandelen, samen met de kinderen of alleen met Mark. Heerlijk om wat meer in de buitenlucht te zijn, ik merk toch wel dat dat mij enorm goed doet.

Anyway…vanochtend besloot ik op de weegschaal te gaan staan, was namelijk enorm benieuwd of er misschien al een beetje af zou zijn. Best nog een angstig moment kan ik je zeggen, maar ik had mijzelf voorgenomen dat ik mij niet uit het veld zou laten slaan. Ongeacht wat de weegschaal voor een gewicht zou weergeven. Voorzichtig stond ik erop en zag ik dat er maar liefst 2,5 kilo vanaf was! Is toch best een boel dacht ik zo! Ben stiekem best trots op mijzelf, eindelijk begint het te lukken om lichamelijk ook wat beter voor mijzelf te zorgen. Voelt goed ^.^

Nu dit logje online staat duik ik maar eens de keuken in om wat nieuws te proberen, bloemkoolrijst. Ben benieuwd of het lekker is en of mijn kinderen het zullen eten haha. Fijne avond alvast!

Met mijn neus op de feiten gedrukt

Met mijn neus op de feiten gedrukt

Voor diegene die mij al langer dan vandaag volgen, weten dat ik onwijs heb ‘gestruggeld’ met mijn zelfbeeld. Ik zag mijzelf vooral altijd dikker dan dat ik was en was alsmaar bezig met het lijnen en sporten. Ook een suikervrije periode brak aan waarin ik mijzelf wel echt serieus beter voelde, had minder last van kwaaltjes, ziek zijn etc., maar na de eerste kilo’s te zijn kwijtgeraakt draaide het uiteindelijk alleen nog maar om de kilo’s. Ik bleef mijzelf dik zien en ging misschien iets te ver door met het afvallen.

Nu een paar jaar verder ben ik op mijn zwaarst ooit, 84 kilo, ik geloof dat dit zo zwaar is als op het einde van mijn laatste zwangerschap. Nu alleen dan zonder buik of nou ja, zonder baby in mijn buik. Want een vetbuikje, die heb ik inmiddels wel. Waar ik er voorheen alles aan deed om dit te voorkomen, was ik nu op een punt beland dat mijn mental health voorrang kreeg i.p.v. het alleen maar focussen op een slank lichaam. Maar daar moet, ondanks dat ik eigenlijk niet bezig wil zijn met het afvallen, toch verandering in komen. Lichamelijk ga ik namelijk alleen maar achteruit.

Zo bracht ik vanochtend bijvoorbeeld een bezoek aan de huisarts vanwege een aanhoudende benauwdheid en gerommel op mijn longen, blijkt astma te zijn. Heb dan ook meteen een inhalator mee gekregen en dit zou moeten helpen tegen de benauwdheid en de ontsteking op mijn longen. Ik vroeg hem of de astma misschien zou kunnen komen door mijn gewichtstoename van 20 kilo in 3 jaar tijd. “Ja.”, was zijn antwoord. Hij liet mij ook voorzichtig weten dat overgewicht, want daar praten we inmiddels over, naast astma ook nog andere kwalen met zich mee kan brengen als bijvoorbeeld diabetes. En ondanks dat ik dit allemaal ergens wel wist schrok ik toch. Ik bedoel, ik ben echt niet achterlijk. Dat die vele extra kilo’s niet goed voor mijn lichaam zijn weet ik, maar om zo met je neus op de feiten gedrukt te worden is toch wel even pittig.

Dus vanaf nu zal mijn focus toch ook moeten liggen op het krijgen van een gezonder gewicht. En waar ik voorheen precies wist wat ik moest doen, wat ik moest eten, welke oefeningen ik kon doen, weet ik het nu allemaal even niet meer. Ik vind het eng om dit pad weer te bewandelen, dat mag je best weten. Bang dat het mij niet lukt, dat ik er weer teveel mee bezig zal zijn en dat het mij misschien wel weer te goed lukt. Ergens moet ik een balans zien te vinden. Zal vast niet zonder slag of stoot gaan, maar ik ga ervoor!

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het best eng vind om deze blogpost online te plaatsen. Misschien uit angst voor nare reacties of ergens toch ook wel een beetje schaamte. Schaamte voor het feit dat ik mijn lichaam zo slecht behandeld heb ofzo. Ik weet het niet precies. Toch plaats ik hem online in de hoop dat ik steun krijg en kan vinden bij mijn bezoekers (als die er nog zijn oops) net als de voorgaande jaren.

Vintage radio (van mijn vader) voor in mijn plantenhoek

Vintage radio (van mijn vader) voor in mijn plantenhoek

Mijn moeder is al eventjes bezig met het uitzoeken van alle spullen in haar woning, dit in verband met haar verhuizing. Aangezien zij stukken kleiner gaat wonen kan ze onmogelijk alles meenemen en is dus genoodzaakt om aardig wat weg te gooien. Ondanks dat ze een aantal spullen van mijn vader (is in mei 6 jaar overleden) meeneemt moet ze toch ook helaas moeilijke besluiten maken en heel wat wegdoen.

vintage-radio-plantenhoek-1
Nu kwam ze vandaag een oude Kaiser radio tegen (gemaakt tussen 1950-1960), één die naar mijn moeders weten van zijn oma is geweest en die paps waarschijnlijk ooit eens wilde maken. Aangezien hij dus kapot is en mijn moeder er niets mee kan, besloot ze hem weg te gooien. Ik had meteen een idee waarvoor ik hem zou kunnen gebruiken en vroeg of ik hem dan mocht meenemen. Geen probleem uiteraard.

vintage-radio-plantenhoek-2
Thuis maakte ik hem schoon en zocht ik een plekje. Ik besloot hem in mijn plantenhoek te plaatsen, mooi in het zicht wanneer je in de zithoek of aan de eettafel zit. Eenmaal bij mij thuis vertelde mijn moeder dus dat hij al zo lang in mijn vaders bezit was en dat maakt de radio nog meer speciaal. Met deze radio in huis heb ik toch weer een beetje mijn vader bij mij, ben er echt zo onwijs blij mee!

Hé, hallo!

Hé, hallo!

En zo zit je na een jaar weer achter je laptop om een blogpost te typen. Zo vreemd, spannend, beetje eng, maar vooral ontzettend leuk. Ik had na jarenlang bloggen en door alle gebeurtenissen in mijn leven even een goede break nodig. Nu alle drie mijn kinderen op school zitten en de zorgen om anderen zijn afgenomen, kan ik mij weer eens op mijzelf richten.

urban-jungle

Dit deed ik onder andere door mij de afgelopen anderhalf jaar bezig te houden met mijn nieuwe hobby, het verzorgen/stekken van kamerplanten en het creëren van een ‘Urban Jungle’ zoals ze dat noemen. Ondanks dat dit mij de rust geeft die ik graag heb en het een geweldig leuke hobby is, miste ik mijn andere hobby.

pepernootkoekjes-met-celina-3

Ik stond altijd ontzettend graag in de keuken om allerlei lekkernijen te bakken en hiervan deelde ik dan eigenlijk altijd het recept op mijn site. Het hele proces van het verzinnen van wat ik zal bakken tot aan het foto’s maken en het recept uitschrijven, geweldig vond ik dat. Vínd ik dat. En onder andere om die reden ga ik dit weer oppakken.

Mijn blog zal zoals de voorgaande jaren weer een “van alles blog” worden, precies zoals het altijd geweest is en ik ook leuk vind. Oude recepten zullen zeker weer online verschijnen, maar dan met een nieuwe tekst en eventueel nieuwe foto’s. De oude verhalen zijn geweest en ik begin gewoon lekker opnieuw. Er is nog niet meer dan deze blogpost, een over mij en een wie ben jij pagina te vinden op mijn site, maar ja…je moet ergens beginnen toch?