Archief van Auteur: Gonny

Mijn verhaal: 7,5 week verder

Mijn verhaal: 7,5 week verder

Zeven en een halve week geleden deelde ik een enorm persoonlijke post, een post over de afgelopen jaren met PMDD. Mocht je die nog niet gelezen hebben dan kun je dat via deze link doen. Vandaag deel ik een update over hoe het nu gaat op het keto/koolhydraatarm dieet.

Ik kan heel blij vertellen dat ik nog steeds geheel vrij ben van de symptomen van pmdd. Het is iedere dag niet te geloven dat alle narigheid van de afgelopen drie jaar compleet weg is. Geen agressie richting anderen of mijzelf, angstaanvallen, depressieve gevoelens, stemmingswisselingen of suïcidale gedachtes. Gewoon helemaal niets meer. Het enige waar ik nog wel “last” van heb, weliswaar iedere week een stukje minder, is dat ik wat angstig ben geworden. Angstig voor een terugval om het maar even zo te noemen.

De momenten dat ik een keer mijn dag niet heb link ik nog net even teveel naar mijn zin direct aan de pmdd. Het heeft dan ook wel een enorme impact gemaakt. Maar…ik ben druk aan het leren om een rotdag los te zien van dat alles. Het heeft tijd nodig, maar ik merk dat ik al minder schrik dan vorige maand.

Dus ja, alles gaat eigenlijk geweldig hier. Mijn hoofd heeft rust gekregen en daardoor kan ik beetje bij beetje mijn leven weer oppakken. Ik geniet weer van de aanwezigheid van mijn gezin en vooral ook van de aanwezigheid van mijzelf. Klinkt een beetje gek, maar zo voelt het. Ik leef weer, poeh…zo fijn!

Op Instagram @happy.and.healthier deel ik al aardig wat, maar ik wil op Zijdieblogt ook proberen wat meer te delen. Er was vraag naar wat keto/koolhydraatarme recepten of gerechtideeën, dus daar ga ik aan werken. Ik hoop iets in de komende weken online te kunnen plaatsen. Hele fijne zondag gewenst!

3 reacties op deze post
De afgelopen jaren met PMDD, mijn verhaal

De afgelopen jaren met PMDD, mijn verhaal

11 augustus was mijn laatste bericht op mijn site, het bloggen wil niet zo. Of ik weet niet wat ik schrijven moet of ik ben wat huiverig om iets te delen. Zo ook voor wat betreft het volgende onderwerp. Iets dat ik al op een gesloten instagram account heb gedeeld, maar dat ik toch ook graag hier wil delen. Dit om er meer bekendheid over te creëren.

PMS voor velen wel een bekend iets, maar wist je dat er ook nog een ergere vorm is genaamd PMDD? PreMenstrual Dysforic Disorder, een stoornis waar 3 tot 8% van de vrouwen last van heeft. Helaas behoor ik de afgelopen jaren tot één van deze vrouwen. Mijn verhaal van afgelopen 28 september deel ik hieronder met je.

Sinds de geboorte van mijn jongste, of eigenlijk nadat mijn cyclus na een maand of 18 weer begon, merkte ik al snel dat er iets was veranderd. Iedere maand, een week tot twee voor en tot een week in mijn menstruatie staat mijn leven op zijn kop. Van onverklaarbare huilbuien, vermoeidheid, slecht kunnen concentreren, angsten, woedeaanvallen tot suïcidale gedachtes en meer. Er kwam van alles voorbij en dat iedere maand weer, twee tot drie weken lang. En wanneer die helse weken dan eindelijk voorbij waren, had ik een week (met veel geluk twee) de tijd om mijzelf weer bij elkaar te rapen. Om vervolgens weer terug te zijn bij af.

Ik heb er uit schaamte al die tijd niet echt over gesproken, alleen een aantal naasten weten ervan en ik geloof dat ik een keer iets heb laten doorschemeren op mijn andere insta account. Sommigen moesten het wel weten, want afspreken of iets dergelijks werd een enorme opgave. Ik was vaak te depressief om wat te ondernemen of te moe van het mijzelf weer oprapen.

Nu wil ik toch mijn ei kwijt. Ik hoop de symptomen te verlichten middels mijn dieet, want het gezonder eten schoot er ook bij in. Ik had alleen nog maar zin in snel te pakken/maken voedsel. Voedzaam stond niet op mijn lijstje. Uiteindelijk maakte het slechte eten mij nog vermoeider. Zwaarder, dat ook. Maar daar heb ik gelukkig vrede mee kunnen sluiten. Ik heb mijn lichaam kunnen accepteren hoe deze is of zal zijn, met meer of minder kilo’s. Het is alleen wel zo dat ik door mijn gewicht nog meer last van mijn rug en knieën heb gekregen en daardoor de wandelingetjes met de kinderen/hond korter moeten. Dus eerlijk is eerlijk, er moeten wat kilootjes af.

Twee weken geleden sprak ik met de dochter van de vriend van mijn moeder. Zij vertelde mij over soortgelijke klachten en dat zij die uiteindelijk grotendeels heeft doen verdwijnen door haar dieet aan te passen. Zij at koolhydraatarm en daarmee dus ook zo goed als geen suikers meer. Ik heb jaren terug voor 9 maanden zo goed als suikervrij gegeten waarmee ik mij zo enorm veel beter voelde, dus ik wist dat voeding veel kon doen. Toch ging er dit keer pas een knopje om tijdens dat gesprek.

Ineens voelde ik mij schuldig tegenover mijn man en kinderen, maar vooral ook tegenover mijzelf. Ik was wel al naar de huisarts geweest, maar die kon mij helaas niet verder helpen. Jarenlang vertikte ik mijn voeding, of beter gezegd vulling, aan te passen. Iets dat mij heel misschien wel zou kunnen helpen. Tot twee weken geleden dus, na dat gesprek.

Ik zat middenin die slechte periode en ik besloot toen dat het tijd was om te veranderen. Ik wilde ook weer gelukkig zijn en niet iedere maand die helse weken door moeten. Ik wilde leven en niet meer geleefd worden door de PMDD. Dus ik ben direct gestopt met het eten van snoep, koek en dergelijken. De frisdranken en sapjes hebben plaats moeten maken voor water en thee. En alle vele koolhydraten heb ik ook gedag gezegd, dus ik eet geen brood, pasta, rijst en aardappelen meer. Voor nu in ieder geval niet.

Ik kan zeggen dat ik na een aantal dagen geen last meer had van suïcidale gedachten, veel minder last van de woedeaanvallen, de angsten zijn wat minder zwaar en de paranoia is zo goed als weg. Waar ik de afgelopen jaren nog zeker twee weken in deze verschrikkelijke periode had gezeten, is nu dus al veel eerder voorbij. Ik weet dus echt niet wat mij overkomt, het voelt alsof ik weer kan ademen. Het is “ineens” stil in mijn hoofd en daar verlangde ik zo enorm naar de afgelopen jaren.

Mijn kinderen wisten van de PMDD af, maar niet dat ik bezig was met het aanpassen van mijn eetpatroon. Ik had ook nog niet durven vertellen dat ik mij ietwat beter voelde. Ineens zei mijn oudste dochter tegen mij: “Mam, wat staan je ogen open zeg. U lijkt wel meer rustig.” En ze had gelijk.

Ergens ben ik bang dat het toeval is, maar ja…ineens na jaren? Dus ik blijf dit doorzetten en hoop dat ik over een goede week kan zeggen dat de symptomen verminderd zijn of misschien zelfs gewoon weg. Hoe dan ook, ik voel mij voor nu stukken beter en hoop met heel mijn hart dat dit zo blijft.

Dit afgelopen jaar zat de PMDD op zijn hoogtepunt, ik had het zwaar. Het nam bezit van mijn leven en ik zakte steeds dieper weg. Ik verloor mijzelf en had geen idee hoe ik mij ooit weer terug moest vinden. Suicidale gedachtes waren meer dan ooit aanwezig, een aantal keer ging het bijna fout. Wat een geluk had ik dat ik alles open en eerlijk tegen mijn man heb durven vertellen. Ook de donkere gedachtes. Zijn steun was en is onbetaalbaar. Ben zo ontzettend dankbaar dat ik er nooit aan heb toegegeven, want voor mij is/lijkt er wel een einde aan deze donkere tunnel te komen.

Het is nu 17 oktober. Ik eet nog steeds koolhydraatarm/suikervrij en dit heeft er voor gezorgd dat ik nu al een hele maand symptoomvrij ben! Dit is in jaren niet voorgekomen en echt, het voelt zo onwijs goed om weer te kunnen ademen. Weer mijzelf te kunnen zijn in plaats van de boze, vermoeide, paranoïde, verdrietige vrouw. Weer te kunnen denken aan leuke dingen en dat mijn hoofd niet meer gevuld is met suïcidale gedachtes. Ik wist dat eten veel kon doen, maar dit poeh…

8 reacties op deze post
Rijstpannetje met o.a. tomaat, kipfilet en rookworst

Rijstpannetje met o.a. tomaat, kipfilet en rookworst

De afgelopen dagen waren van prima temperatuur, maar wel een stuk grauwer dan een goede twee weken geleden en dat zorgt bij mij voor zin in de herfst. Jep, nu al. Love de herfst! Daarnaast zorgt het bij mij ook voor zin in andere avondmaaltijden. Waar ik tijdens de zomerse dagen graag een salade of iets van de barbecue lust, krijg ik nu ineens weer trek in bijvoorbeeld pompoensoep of draadjesvlees met stoofpeertjes.

Recept voor een lekkere pompoenbonensoep #zijdieblogt #recept #recipes #pompoensoep #pompoen #pumpkin #herfst #fall #autumn #soep #soup
heerlijke pompoensoep, het recept kun je hier vinden.

De pompoensoep en het draadjesvlees laat ik nog even voor wat het is, maar een rijstpannetje maak ik toch ook wel met enige regelmaat tijdens de donkerdere dagen. Nu mijn herfstgevoel ontwaakt is besloot ik ook vandaag hier voor te gaan, een rijstpannetje met onder andere tomaat, kipfilet en rookworst. Had van tevoren niet de gedachte om hier een post over te schrijven, maar achteraf ben ik er toch maar even voor gaan zitten haha :)

rijst, gekookt en afgekoeld (hoeveelheid weet ik niet meer, denk zo’n 6 kopjes)
2 stukken kipfilet, in blokjes geknipt
1 rookworst, in stukjes gesneden
1 ui, gesnipperd
1 rode paprika, in stukjes gesneden
1 puntpaprika, in stukjes gesneden
2 handjes doperwten
1 blik tomatenblokjes
1/2 blikje tomatenpuree
eventueel een klein beetje chilisaus
knoflookpoeder
uienpoeder
paprikapoeder
peper
zout

Bak de stukjes rookworst in wat olie rondom bruin, voeg hier de ui aan toe en bak dit voor een aantal minuten. Dan kunnen de stukjes rode en puntpaprika eraan toegevoegd worden, laat dit geheel even staan. Tussendoor wel roeren om aanbranden te voorkomen. Plaats dit in een schaal voor later gebruik.

In dezelfde pan bak je de blokjes kipfilet (gekruid met zout, peper, paprikapoeder, knoflookpoeder en uienpoeder) in een aantal minuten gaar. Voeg hier vervolgens de gebakken rookworst, ui en paprika weer aan toe. Dan kan daarna de tomaat in blik, een 1/2 blikje tomatenpuree, chilisaus en de gekookte rijst erbij. Roer dit flink door, voeg de doperwten toe en breng dit geheel op smaak met bovengenoemde kruiden. Laat nog even staan op zacht vuur om het geheel op te warmen. That’s it! Gemakkelijk, maar lekker.

Alvast een fijne week gewenst.

Nog geen reacties op deze post
Ik knipte mijn Pannenkoekplant in tweeën

Ik knipte mijn Pannenkoekplant in tweeën

In 2016 schafte ik de geweldige Pilea Peperomioides aan, oftewel de pannenkoekplant. Al snel haalde ik, net als vele andere plantenliefhebbers, de kleintjes eruit om deze zo te stekken voor mijzelf of om te delen met anderen. Dit was toen vooral “de manier” om de pannenkoekplant te verspreiden. Met veel plezier genoot ik hiervan, echter maakte het mijn plant er niet mooier op. Achteraf gezien dan.

Ik besloot hier dan ook mee te stoppen in de hoop dat hij er weer bovenop zou komen. Maar helaas verloor de plant met iedere winter die voorbijkwam steeds meer blad. De eens zo’n mooie pannenkoek was inmiddels nog maar een zielig stammetje met een klein aantal bladeren.

Ik vond het zonde om hem in de vuilnisbank te dumpen, maar niet mooi genoeg meer om hem in mijn woonkamer neer te zetten. Op 6 februari kwam de gedachte om de pannenkoekplant dan gewoon in tweeën knippen. Op deze manier kon ik beide stukken opnieuw een kans kon geven. Het duurde even voordat ik durfde, maar op 14 maart besloot ik er dan toch de schaar in te zetten. Het bovenste gedeelte ging in een glas water om te wortelen en het onderste gedeelte liet ik in de aarde staan. De aarde rondom het stammetje sproeide ik wekelijks ietwat nat. Het glas water, waar de bovenkant in stond, ververste ik om de twee dagen.

27 maart en 13 april postte ik weer een update op Instagram en liet ik zien dat dit experiment tot toen toe geslaagd was. Het stammetje in de pot liet nieuwe groei zien en het gedeelte in water was goed aan het wortelen. 7 juni plaatste ik het flink gewortelde stuk in de aarde, vanaf toen was het duimen dat hij zijn groei zou oppakken.

We zijn ondertussen bijna 2 maanden verder en beide delen zijn goed aan het groeien geslagen. De afgeknipte bovenkant heeft inmiddels 7 nieuwe bladeren en het stammetje is weer omringd met allemaal groen. Mijn eerste pannenkoekplant waar ik zo gek op was heeft een tweede kans gekregen. Een geweldig en vooral geslaagd experiment! :)

4 reacties op deze post
1 2 3 16